پایگاه جامع فرق، ادیان و مذاهب_ در حدیثی از اهل سنت آمده که یک روز رسول خدا(ص)، درِ خانه عایشه بود؛ حبشی‌ها به مسجدالنبی آمدَند و در مسجد می‌رقصیدَند. پیامبر(ص) عایشه را در عبای خود پوشاند تا رقص آنان را نگاه کند.

به نظر می‌آید که این روایت را برای این جعل کردَند که جواز رقص، آن هم در مسجدالنبی را نشان دَهند تا تأییدی باشد بر رسمِ مردمِ مدینه که آوازخونی و غِنا را دوست داشتَند؟! و پیامبر(ص) نه تنها از این کار نهی نکرد؛ بلکه عایشه را هم برای نگاه کردن، با خودش بُرد. 

ابن‌حجر عسقلانی می‌گوید: با توجه به «حرمت نگاه زن به رقص مرد» پس باید این جریان، برای قبل از بلوغ عایشه باشد! (در صورتی که عایشه در آن زمان ازدواج نکرده بود!)

بعد می‌گوید شاید برای قبل از نزول آیه حجاب باشد، در صورتی که خودِ ابن‌حجر، جای دیگر اعتراف می‌کند که زمان این حدیث، بعد از نزول آیه حجاب بوده است!

سؤالی که از اهل سنت باید پرسید، این است که تا کِی باید بر صحت روایاتی که در صحیح مسلم و بخاری آمدند، ولی با واقعیت تاریخی و شأن پیامبر(ص) سازگار نیست، اصرار کنید و به دنبال اصلاح این روایات نباشید.

چرا صحت کتب صحیح مسلم و بخاری برای شما مهم است و حاضر نیستید روایاتی که در آنها شأن پیامبر(ص) رعایت نشده را پالایش و رد کنید؟ چرا اصالت کتاب‌های خود را مقدم بر شأن پیامبر(ص) کردید؟