اما درباره زیارت پیامبران و ائمه، این کار از جهت عقلی و در منطق قرآن، شرک و بت پرستی نیست، بلکه یکی از بالاترین نمودهای توحید است. قرآن میگوید کسانی که در راه خداوند کشته شدند، مُرده نیستند. زنده هستند. بلکه زنده‌تر از زندگان هستند. انبیاء و اوصیاء، در بالاترین درجه روحانی قرار دارند. اما جسم آنان، روح را به بند کشیده. آنان وقتی به عالم اعلی رحلت میکند، از تاریکی جسم گذر می‌کنند و به زندگی اعلی دست می‌یابند. احترام به آنان و حفظ ارتباط روحانی با آنان در امر هدایت ضرورت دارد. همان گونه که انبیاء بنی اسرائیل، به تابوت موسی تبرک می‌جستند (بقره: 248). بقایای پیامبران و اوصیاء، به نص صریح قرآن دارای اثر است. چنان که پیراهن یوسف، چشم یعقوب را شفا داد (در حالیکه پیراهن، ظاهراً بی‌جان است، اما قرآن میفرماید این بسیار دارای اثر است. یا خاک پای فرستاده خدا، توانست بی‌جان را جاندار کند. (طه: 96). منطق شیعه، همان منطق قرآن است.