شاید به این خاطر که خیلی از مردم ایران، علاقه ای به فیلم های تاریخی ندارند. در سینمای امروز هم نگاه کنید فیلم هایی که حاوی دلقک مآبی و هرزگی باشد، بیننده بیشتری دارد تا فیلم های آموزنده. مسئله دیگر اینکه ساخت فیلم تاریخی، پایان عطش برخی نیست. بلکه آغاز آتش است. مثلاً درباره کوروش اگر فیلم ساخته شود یا درباره طاهر ذوالیمینین یا یعقولب لیث، باید رفتارهای زشت آنان هم نمایش داده شود. مثلا یعقوب لیث در تجاوز به مازندران، از مردم باج سنگین گرفت. بعد یک عده فقیر و بدبخت را پیدا کرد که هیچ پولی برای خراج دادن نداشتند. یعقوب لیث هم محبت کرد لباس آن فقرا را از تن اینها بیرون کشید. برهنه شان کرد و همان لباس های پاره را به عنوان خراج از آنها گرفت. این اگر در فیلم نمایش داده شود، افراد متعصب چه آشوبی به پا میکنند؟