اما درباره پیامبر و ائمه، دقت کنید که در قرآن، الله بارها از مسلمین خواست که بردگان را آزاد کنند. عبارت تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ / فَكُّ رَقَبَةٍ که دستور آزاد سازی بردگان است را در قرآن سرچ کنید. حتی در سوره نور، آیه 33، اختیار آزادی بردگان به خود بردگان واگذار شده. اما دقت کنید که آزاد سازی ناگهانی بردگان / لغو برده داری، ممکن نبود. چون خیلی از بردگان، نه کار داشتند، نه سرمایه، نه خانواده، نه کسی، و خلاصه توان زندگی مستقل نداشتند و این افراد اگر به زور آزاد میشدند برای سیر کردن شکم خود ممکن بود دست به قتل و غارت بزنند. پس اسلام آمد در مرحله اول، به بردگان احترام قائل شد. یعنی گفت بردگان، انسان اند. در مرحله بعد، دستور به آزاد سازی بردگانی که توان زندگی مستقل داشتند را صادر کرد و حتی اختیار آزادی آنها به خودشان واگذار شد. به شرطی که خطری برای جامعه نداشته باشند. پیامبر و ائمه هم برده میخریدند، تربیت میکردند و آزاد میکردند