الإمامُ الصّادقُ (ع): سَتَخْلو کوفةُ مِن المؤمنینَ، و یأرِزُ عنها العِلمُ کما تَأرز الحَیةُ فی جُحْرِها، ثُمّ یظهَرُ العلمُ ببلدةٍ یقالُ لها قُمّ، و تَصیرُ مَعْدِنا للعِلمِ و الفَضلِ، حتّی لا یبقی فی الأرضِ مُسْتَضعَفٌ فی الدِّینِ حتّی المُخَدَّراتُ فی الحِجالِ، و ذلک عند قُرْبِ ظُهورِ قائمِنا، فیجْعَلُ اللّهُ قُمّ و أهلَهُ قائمِینَ مَقامَ الحُجّةِ، و لو لا ذلک لَساخَتِ الأرضُ بأهْلِها، و لَم یبْقَ فی الأرضِ حُجّةٌ، فَیفیضُ العِلمُ مِنهُ إلی سائرِ البلادِ فی المَشرِقِ و المَغرِبِ، فَیتِمُّ حُجّةُ اللّهِ علی الخلقِ، حتّی لا یبْقی أحدٌ علی الأرضِ لم یبْلُغْ إلیهِ الدِّینُ و العِلمُ، ثُمّ یظْهرُ القائمُ. _________________ ترجمه ________________ امام صادق (ع): بزودی کوفه از مؤمنان تهی خواهد گشت و علم از آن رخت برخواهد بست همانند ماری که در سوراخش پنهان می شود. آن گاه علم در شهری آشکار خواهد شد به نام قم. این شهر معدن علم و فضل می شود، تا آن جا که بر روی کره زمین کسی نمی ماند که در دین ضعیف و ناتوان باشد حتی زنان پرده نشین؛ و این [واقعه ] نزدیک ظهور قائم ماست. خداوند قم و مردم آن را جانشین مقام حجّت می کند. اگر چنین نبود هر آینه زمین اهل خود را فرو می بلعید و در روی زمین حجّتی باقی نمی ماند. علم از این شهر به شهرهای دیگر در شرق و غرب عالم سرازیر می شود و بدین سان حجّت خدا بر بندگانش تمام می شود؛ چندان که در زمین کسی نمی ماند که دین و دانش به او نرسیده باشد. سپس قائم (ع) ظهور می کند.