حدیث شماره 17

17- إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنِى مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَمُّونٍ قَالَ كَتَبْتُ إِلَى أَبِى مُحَمَّدٍ ع أَسْأَلُهُ أَنْ يـَدْعـُوَ اللَّهَ لِى مـِنْ وَجـَعِ عَيْنِى وَ كَانَتْ إِحْدَى عَيْنَيَّ ذَاهِبَةً وَ الْأُخْرَى عَلَى شَرَفِ ذَهَابٍ فـَكـَتـَبَ إِلَيَّ حـَبـَسَ اللَّهُ عـَلَيـْكَ عَيْنَكَ فَأَفَاقَتِ الصَّحِيحَةُ وَ وَقَّعَ فِى آخِرِ الْكِتَابِ آجَرَكَ اللَّهُ وَ أَحْسَنَ ثَوَابَكَ فَاغْتَمَمْتُ لِذَلِكَ وَ لَمْ أَعْرِفْ فِى أَهْلِى أَحَداً مَاتَ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ أَيَّامٍ جَاءَتْنِى وَفَاةُ ابْنِى طَيِّبٍ فَعَلِمْتُ أَنَّ التَّعْزِيَةَ لَهُ
اصول كافى جلد 2 صفحه 443 روايت 17

ترجمه روايت شريفه :
محمد بن حسن گويد: به حضرت ابى محمد عليه السلام نوشتم و تقاضا كردم براى درد چـشـمـم دعـا بـفـرمـايـد، در حـالى كـه يـك چشمم از ميان رفته بود و چشم ديگرم هم نزديك بـرفـتـن بـود، حـضـرت بـه مـن نوشت : خدا چشمت را برايت نگهدارد (نگهداشت ) پس چشم درسـتـم بـهـبـودى يـافـت و در آخـر نـامـه نـوشـتـه بـود: خـدا بـه تو اجر و ثواب نيكو دهد، ((27)) من از آن جهت اندوهگين شدم و خبر نداشتم كه كسى از خاندانم مرده باشد، چند روز كـه گـذشـت ، خـبر مرگ پسرم طيب به من رسيد، دانستم سر سلامتى حضرت براى او بوده .