5- مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحـْيـَى عـَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ قَالَ سـَأَلَ أَبـُو بَصِيرٍ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع وَ أَنَا حَاضِرٌ فَقَالَ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ أَقْرَأُ الْقُرْآنَ فِي لَيـْلَةٍ فـَقـَالَ لَا فـَقـَالَ فـِي لَيـْلَتـَيـْنِ فَقَالَ لَا حَتَّى بَلَغَ سِتَّ لَيَالٍ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَقَالَ هَا ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع يَا أَبَا مُحَمَّدٍ إِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ ص كَانَ يـَقـْرَأُ الْقُرْآنَ فِي شَهْرٍ وَ أَقَلَّ إِنَّ الْقُرْآنَ لَا يُقْرَأُ هَذْرَمَةً وَ لَكِنْ يُرَتَّلُ تَرْتِيلًا إِذَا مَرَرْتَ بـِآيَةٍ فِيهَا ذِكْرُ النَّارِ وَقَفْتَ عِنْدَهَا وَ تَعَوَّذْتَ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ فَقَالَ أَبُو بَصِيرٍ أَقْرَأُ الْقـُرْآنَ فـِي رَمـَضـَانَ فـِي لَيـْلَةٍ فـَقـَالَ لَا فـَقَالَ فِي لَيْلَتَيْنِ فَقَالَ لَا فَقَالَ فِي ثَلَاثٍ فَقَالَ هَا وَ أَوْمَأَ بِيَدِهِ نَعَمْ شَهْرُ رَمَضَانَ لَا يُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنَ الشُّهُورِ لَهُ حَقٌّ وَ حُرْمَةٌ أَكْثِرْ مِنَ الصَّلَاةِ مَا اسْتَطَعْتَ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 423 رواية : 5

ترجمه :
5ـ عـلى بـن ابـى حـمزه گويد: ابوبصير از امام صادق عليه السلام پرسيد و من نيز در خـدمـتـش بـودم و عـرض كـرد: قـربانت شوم ! من قرآن را در يك شب بخوانم ؟ فرمود: نه ، عـرض كـرد: در دو شـب ؟ فـرمـود: نـه ، تـا رسـيـد به شش شب با دست اشاره كرده فرمود:ها (يـعـنى آرى بخوان ) سپس حضرت صادق (ع ) فرمود: اى ابا محمد آنان كه پيش از شماها بـودنـد از اصـحـاب مـحـمـد (ص ) قـرآن را در يك ماه و كمتر مى خوانند، قرآن را به شتاب و سـرعـت نـبـايد خواند بلكه بايد هموار و شمرده خوانده شود، و هرگاه به آيه اى برخورد كـردى كـه در آن ذكـر دوزخ اسـت نـزد آن بـايـسـتى و از دوزخ بخدا پناه برى ، پس ابو بصير عرض كرد: در ماه رمضان قرآن را در يك شب بخوانم ؟ فرمود: نه ، عرض كرد: در دو شب بخوانم ؟ فرمود: نه ، عرضكرد: در سه شب بخوانم ؟ فرمود: آرى بخوان و با دست خود اشاره كرد آرى ماه رمضان (ماهى ) است كه هيچكدام يك از ماهها بدو نمانند براى آن ماه حق و حرمتى است ، (و در آن ماه ) نماز هر چه توانى بخوان .