حديث شماره 2
2- عـِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِيِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ص لَا يَقْبَلُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ دُعَاءَ قَلْبٍ لَاهٍ وَ كَانَ عَلِيٌّ ع يَقُولُ إِذَا دَعَا أَحَدُكُمْ لِلْمَيِّتِ فَلَا يَدْعُو لَهُ وَ قَلْبُهُ لَاهٍ عَنْهُ وَ لَكِنْ لِيَجْتَهِدْ لَهُ فِي الدُّعَاءِ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 222 رواية : 2
ترجمه :
2ـ حـضـرت صـادق (ع ) فـرمـود: امـيـرالمـؤ مـنـيـن صـلوات اللّه عـليـه فرموده است : خداى عزوجل دعاى دل غافل و سرگرم بلهو را نپذيرد، و على عليه السلام هميشه مى فرمود: هر گـاه يـكـى از شـمـاهـا بـراى مـرده اى دعـا كـنـد، در حـالى كـه دلش از او غـافـل دعـا نـكـنـد، بـلكـه در دعـاى بـر او كـوشـش كـنـد (يـعـنـى بـراسـتـى از دل دعا كند).
شــرح :
مـجـلسـى (ره ) گـويـد: ايـنـكـه تـخـصـيـص بـمرده داده شده است براى اينستكه مرده بدعا نـيـازمـنـدتـر اسـت ، يـا بـراى آنـسـتـكـه در مـيـان مـردم شـايـع شـده و مـعـمـول اسـت كـه بـراى سـر سـلامـتـى كـه مـيـرونـد طـبـق معمول و مرسوم براى مرده دعا مى كنند بدون اينكه توجه و تصميمى در دعا داشته باشند و مـنـظـور امـام عـليـه السـلام ايـنـسـت كـه ايـن دعـاى بـراى مـرده نـيـسـت و مـعـنـاى اول ظاهرتر است .