حديث شماره 1

1- عـِدَّةٌ مـِنْ أَصـْحـَابـِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حَسَّانَ عَمَّنْ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ تَكُونَ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ
اصول كافى جلد 4 صفحه :9 رواية :1

ترجمه :
امـام صـادق (ع ) فـرمـود: چـه زشـت اسـت بـراى مـؤ مـن كـه ميل و رغبتى در ا باشد كه او را خوار كند.

شــرح :
مجلسى (ره ) گويد: مقصود رغبت بمردم است بخواهش كردن از ايشان ، و اين است آن رغبتى كـه بـاعـث خـوارى و ذلت اسـت و امـا رغـبـت بـجـانـب پـروردگـار متعال پس آن عين عزت است .