13- عـَلِيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ التَّقِيَّةُ فِي كُلِّ ضَرُورَةٍ وَ صَاحِبُهَا أَعْلَمُ بِهَا حِينَ تَنْزِلُ بِهِ
اصول كافى ج : 3 ص : 311 رواية :13

ترجمه روايت شريفه :
امام باقر عليه السلام فرمود: تقيه هنگام هر بيچارگى است و تقيه كننده خود داناتر به آنست زمانيكه برايش پيش ‍ ميآيد.

شرح :
مـرحـوم مـجـلسى گويد: اين روايت دلالت دارد بر وجوب تقيه در هر موردي كه انسان ناچار به آن ميشود، مگر مواردي كه با دليل ديگر خارج شده است (مانند خونريزى و مسح بر كـفـشـى و شـرب نـبيذ بنا بقولى ) و نيز دلالت دارد كه خود انسان مورد ناچارى را بهتر مـيـفهمد چنانكه خداي تعالى فرمايد: [انسان نسبت بخود بيناتر است ] و خدا ميداند كه او سهل انگارى ميكند يا تقيه .