حدیث شماره 6
6- وَ رَوَاهُ عـَلِيُّ بـْنُ مـُحـَمَّدٍ رَفـَعـَهُ قـَالَ قـُلْتُ لِأَبـِي عـَبـْدِ اللَّهِ ع إِنَّ قَوْماً مِنْ مَوَالِيكَ يُلِمُّونَ بـِالْمَعَاصِي وَ يَقُولُونَ نَرْجُو فَقَالَ كَذَبُوا لَيْسُوا لَنَا بِمَوَالٍ أُولَئِكَ قَوْمٌ تَرَجَّحَتْ بِهِمُ الْأَمَانِيُّ مَنْ رَجَا شَيْئاً عَمِلَ لَهُ وَ مَنْ خَافَ مِنْ شَيْءٍ هَرَبَ مِنْهُ
اصول كافى ج : 3 ص : 111 رواية : 6
ترجمه روايت شريفه :
مـردى گـويـد بـامـام صـادق (ع ) عـرضـكردم : گروهى از دوستان شما مرتكب گناهان مى شـونـد و مـى گـويـنـد: مـا امـيـدواريـم ، فرمود: دروغ گويند، دوست ما نيستند، آنها مردمى بـاشـند كه آرزوها ايشان را باين سو و آن سو برد، هر كه بچيزى اميدوار باشد، در راه رسيدن بآن كار كند، و هر كه از چيزى ترسد از آن بگريزد.