1- عـَلِيُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِيـمَ عـَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ غَالِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي عـَبـْدِ اللَّهِ ع فـِي قـَوْلِ اللَّهِ تـَبـَارَكَ وَ تـَعـَالَى وَ ظـِل الُهـُمْ بـِالْغـُدُوِّ وَ الْآص الِ قـَالَ هـُوَ الدُّعـَاءُ قـَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا وَ هِيَ سَاعَةُ إِجَابَةٍ
اصول كافى جلد 4 صفحه : 290 رواية : 1

ترجمه :
1- حـضـرت صـادق (ع ) درباره گفتار خداى تبارك و تعالى : [و براى خدا سجده كنند آنـانـكـه در آسـمانها و زمينند خواه و ناخواه ، و سايه هاى آنان در بامداد و شامها] (سوره رعـد آيـه 15) فرمود: مقصود از آن دعاى پيش از زدن آفتاب و پيش از غروب آن است ، و آن ساعت اجابت است .