دستور به اباحه‌گری واسقاط تکلیف، درعرفان حلقه

  • 1397/02/23 - 11:46
متاسفانه در جلسات عرفان حلقه بسیاری از شئونات و مسائل شرعی عمداً زیر پا گذاشته شده و اعمال عبادی نوعی کار مکانیکی و تکراری تلقی می‌شود.آیا این نوع بی‌اعتنایی به مسائل شرعی و اعمال عبادی درعرفان حلقه، چیزی جز تشویق به اباحه‌گری واسقاط تکلیف نیست؟ روایات زیادی داریم که سخنان طاهری را نقض می‌کند.

مطلب اجمالی_ اباحه گری به معنای ولنگاری و بی مبالاتی در برابر آموزه‌ها، ارزش‌ها و شعائر دینی است. درعرفان حلقه همه ابزارهای عقلی و همچنین کوشش و تلاش فردی برای رسیدن به مراتب عرفانی مورد نفی قرار گرفته است و روشی که طاهری برای فرقه‌اش در سلوک به سمت کمال و سعادت طراحی کرده است نوعی بی قیدی و اباحه‌گری است.
مشهود ترین مورد برای ترویج اباحه‌گری در عرفان حلقه، درباره نماز که از ضروریات دین است می‌باشد. طاهری نماز خواندن بدون برقرار نمودن اتصال به حلقه‌های شعور کیهانی را کاملا بیهوده می‌داند[انسان از منظری دیگر، ص38] و از طرفی نیز می‌گوید: «اگر ما نماز بخوانیم و به وظایف دیگرمان نرسیم این نماز نیست که ما می‌خوانیم و کاری لغو و بیهوده است. غافل از این‌که پیامبر اکرم فرمود «اِنَّ الصلاةَ تَنهی عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنکَر[عنکبوت/45] همانا نماز انسان را از فحشا و منکر باز می‌دارد.» و همین نماز است که با مداومت به آن انسان را از پستی‌ها دور می‌کند!»[چند مقاله، ص24] همین سخن طاهری استارتی برای ترویج و تشویق اباحه گری و همچنین ساقط شدن تکالیف در زمینه مسائل دینی است. او در سخن بالا تمام اعمال عبادی که توسط اعضا و جوارح انجام می‌شود را تکنیک و روش فرض کرده و نتیجه می‌گیرد در مسیر شعور کیهانی هیچ کدام از این‌ها نقشی ندارند.
اما این روایت از پیامبر(صلى‌الله‌علیه‌وآله) ناقض سخن غلط طاهری است. قال رسول الله(صلى‌الله‌علیه‌وآله): «مَن تَرَکَ صَلَاتَهُ حَتّى تَفُوته مِن غَیرِعُذرٍ فَقَد حَبِطَ عَمَلُه[میزان الحکمه، ج ۵، ص ۴۰۳] کسى که نمازش را بدون عذر ترک کند (نخواند) تا وقت آن بگذرد، تمامی عمل او نابود شده است.»

 مطلب تفصیلی_ اباحه گری به معنای ولنگاری و بی مبالاتی در برابر آموزه‌ها، ارزش‌ها و شعائر دینی است.
درعرفان حلقه همه ابزارهای عقلی و همچنین کوشش و تلاش فردی برای رسیدن به مراتب عرفانی مورد نفی قرار گرفته است و روشی که طاهری برای فرقه‌اش در سلوک به سمت کمال و سعادت طراحی کرده است نوعی بی‌قیدی و اباحه‌گری است.
در تعریف طاهری ازعرفان آمده است؛ «عرفان یعنی قرار گرفتن روی پله ی عشق، رسیدن به اشراق، روشن‌بینی و درک معرفت هستی و به‌طور قطع چنین نتیجه‌ای از دنیای عقل، علم و دانش به دست نمی‌آید»[1] در جایی دیگر می‌گوید: «اساس ایـن عـرفان بر اتصال بـه حلقه‌های متعدد«شبکه‌شعورکیهانی» استوار است و تمام مراحل سیر وسلوک آن، از طریق اتصال به این حلقه‌ها صورت می‌گیرد. فیض الهی به‌صورت‌های مختلف در حلقه‌های گوناگون جاری بوده که در واقع همان حلقه‌های رحمت‌عام الهی است که می‌تواند مورد بهره‌برداری عملی قرار گیرد. از آن‌جا که اتصال نمی‌تواند بر اساس تکنیک، فن و روش حاصل شود؛ لذا در این شاخه نیز هیچ‌گونه فن و روش، تکنیک و… وجود نداشته و در آن توان‌های فردی هیچ جایگاهی ندارد»[2] همین سخن طاهری استارتی برای ترویج و تشویق اباحه گری و همچنین ساقط شدن تکالیف در زمینه مسائل دینی است. طاهری در سخن بالا تمام اعمال عبادی که توسط اعضا و جوارح انجام می‌شود را تکنیک و روش فرض کرده و نتیجه می‌گیرد در مسیر شعور کیهانی هیچ کدام از این‌ها نقشی ندارند.
مشهودترین مورد برای ترویج اباحه‌گری در عرفان حلقه، درباره نماز که از ضروریات دین است می‌باشد.
طاهری نماز خواندن بدون برقرار نمودن اتصال به حلقه های «شعور کیهانی»[3] را کاملا بیهوده می‌داند و از طرفی نیز می‌گوید: «اگر ما نماز بخوانیم و به وظایف دیگرمان نرسیم این نماز نیست که ما می‌خوانیم و کاری لغو و بیهوده است. غافل از این‌که پیامبر اکرم فرمود: «اِنَّ الصلاةَ تَنهی عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنکَر[عنکبوت/45] همانا نماز انسان را از فحشا و منکر باز می‌دارد.» و همین نماز است که با مداومت به آن انسان را از پستی‌ها دور می‌کند!»[4]
رئیس عرفان حلقه در ترم دوم کلاس‌های عرفان حلقه به تمام اعضاء دستور می‌دهد: «اگر نمازتان از سر عشق و عاشقی و معرفت نیست، بهتر است تا مدتی نخوانید و مقیم کوی دوست بمانید و به اصطلاح ترمز دستی نماز را بکشید؛ بلکه بگذارید تا عاشق شوید و بعد نماز بخوانید تا در ترم هشت مفصلا به آن بپردازیم چرا که نماز بدون عشق نماز نمی‌باشد و خم و راست شدنی بیش نیست. پس بهتر که خوانده نشود چون از سر عشق و کیفیت نیست، آن‌هایی هم که این ترمز دستی را نمی‌کشند هنوز توجیه نشده‌اند چرا که وقتی هوشمندی ترمزدستی را می‌کشاند بر سرعبادات ما، یکی از دلایلش این است که ما رسم بجا نمی‌آوریم بلکه درک است که بجا می‌آوریم، این رسم که یک کار مکانیکی و خم و راست شدن است، نیست؛ معرفت است که نسبت به هر موضوعی برای ما در اولویت قرار دارد.»[5]
همچنین بسیاری ازضروریات دین من جمله؛ حجاب، اختلاط زن و مرد و همچنین ارتباطات لمسی رئیس عرفان حلقه با زنان نامحرم؛ به کرار در گردهمایی‌های عرفان حلقه به چشم می‌خورد. آن‌چه که روشن است، طبق آموزه‌های‌ دینی اختلاط نامحرمان و ارتباطات لمسی آنان حرام بوده و بنا به فتوای همه مراجع تقلید، اصل حجاب هم از ضروریات دین محسوب شده و بی‌اعتنایی به آن گناه و معصیت است.
حال سوال این است: آیا وجود این قبیل اعمال در عرفان حلقه جز ترویج و تشویق به اباحه گری در دین است؟
 در قرآن کریم هم هشدارهای لازم به گناه و متجاوزان به حقوق الهی داده شده است.«ولاتعاونوا علی الأثم و العدوان[مائده/2] با گناه و تجاوز همراه و همکار نباشید.» این درحالی است که در عرفان حلقه گناه و تعدی از حدود الهی به وفور دیده شده و امری عادی محسوب می‌شود.
در روایتی هم درباره تساهل در امر نماز که از ارکان دین است آمده: قال رسول الله(صلى‌الله‌علیه‌وآله): «مَن تَرَکَ صَلَاتَهُ حَتّى تَفُوته مِن غَیرِعُذرٍ فَقَد حَبِطَ عَمَلُه[6] کسى که نمازش را بدون عذر ترک کند (نخواند) تا وقت آن بگذرد، تمامی عمل او نابود شده است.» اما متاسفانه در جلسات عرفان حلقه بسیاری از الزامات دینی و شرعی عمداً زیر پا گذاشته شده و از همه بدتر تشویق به اسقاط تکلیف و اباحه‌گری نیز صورت می‌گیرد.

نکته قابل توجه این است که برای رسیدن به کیفیت مطلوب عبادی در دین، باید از مسیر مشخص شده توسط خود دین وارد شد، نه این‌که با اباحه‌گری و اسقاط تکلیف به دنبال بالا بردن کیفیت اعمال باشیم.
اما طاهری تلاش دارد با پیش فرض‌های در ظاهر موجه و مقبول، بی دینی، اباحه‌گری و اسقاط تکالیف در مسائل دینی را در جامعه رواج دهد.

پی‌نوشت

[1]. طاهری، محمد علی، انسان از منظری دیگر، نشر ندا، ص 78.
[2]. همان، ص 18.
[3]. همان، ص 38.
[4]. طاهری، چند مقاله، نشرارمنستان گريگور تاتواتسی، ص24.
[5]. فایل صوتی طاهری در ترم دوم عرفان کیهانی.
[6]. علامه مجلسی، بحارالانوار، ج ۸۲، ص ۲۰۳،. محمدی ری‌شهری، میزان الحکمه، ج ۵، ص ۴۰۳.

 

 

تولیدی

افزودن نظر جدید

CAPTCHA
لطفا به این سوال امنیتی پاسخ دهید.
Fill in the blank.